نکات جالب توجه درمورد موشها

هیچ موجودی بیشتر از موش در جهان الهام بخش ترس نیست، این موجود نمادی از مرگ و طاعون است. موشها  وقتی در دیوارها خانه کرده و به راحتی رفت و آمد میکنند، تبدیل به کابوس می شوند. دم فلس مانند اونها واقعا آزاردهنده است. موشهای صحرایی سالانه باعث میلیاردها دلار خسارت میشوند، آنها منابع غذایی را میخورند و انواعی دیگر از موشها از طریق جویدن سیم های برق، گاز گرفتن کودکان و … باعث آزار و اذیت و ناراحتی ما میشوند.

اما نکات جالب توجه در مورد موشها:

- یکی از انواع بسیار مشهور موشها، موش قهوه ای یا نروژی است که به احتمال زیاد منشاء این موجود چین بوده است که بزرگترین نمونه آن می تواند حدود ۱ کیلو به بالا وزن داشته باشد. این موشها مانند طاعون تقریبا در همه جای جهان با جمعیتی از چند صد هزار تا چند صد میلیون به جز مناطقی از قطب شمال و جنوب وجود دارند.

- موش سیاه و بدریخت مناطق استوایی که زمانی گونه غالب در اروپا بود، همان ناقل طاعون سیاه می باشد. ککی که بر روی بدن این موشها زندگی می کند، عامل انتقال آفات باکتری یرسینیا به میلیونها نفر از قربانیان بی خبر طاعون بوده است. موش های سیاه و سفید کوهنوردان بسیار عالی هستند و ثابت کرده اند که به زهر بسیاری از گونه های حیوانات زهر دار سراسر جهان واکسینه هستند. آنها به خصوص در نیوزیلند بسیار زیاد هستند. آنها برخلاف همتایان قهوه ای خود تمایل دارند سریع به مانند یک انفجار جمعیت خود را بزرگ و بزرگتر کنند.

- این تقریبا غیر ممکن است که به طور کامل خانه شما ضد موش ساخته شده باشد. آنها می توانند به راحتی از طریق هر دهانه کوچکی به قطر یک چهارم بدنشان وارد محیط شوند. با توجه به مقایسه های انجام شده دندان موش سخت تر از آهن یا فولاد است و و می تواند به راحتی هر چیزی را گاز بگیرد. هنگامی که آنها به خانه حمله میکنند، گرفتن آنها بسیار دشوار است چون موش باهوش است. تله های موش که غالبا به عنوان سلاح برای مقابله با موشها ساخته شده اند، برای حیوانات خانگی و بچه ها خطرناک هستند و به همین علت آنها هنوز هم جولان میدهند.

- توکسو پلاسما گوندی انگل تک یاخته ای است که به طور کامل در چرخه عمر یک گربه و در بدن این موجود وجود دارد. گربه ها با استفاده از این انگل به باروری و ادامه نسل میرسند. اما همین انگل اگر درون بدن یک میزبان موذی مانند موش که آلوده هم هست وارد شود تغییرات عجیب و غریبی در مغز حیوان به وجود میاورد و در نهایت منجر به مرگ آن میشود. توکسوپلاسموز در بدن ۱/۳ از جمعیت جهان وجود دارد. بعضا کشنده و خطرناک است. به خصوص برای افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند و زنان باردار. توکسوپلاسموز با بسیاری از بیماری های دیگر، از جمله اسکیزوفرنی ارتباط دارد.

- اما گسترش موش ها در سراسر جهان به طور کامل شامل انواع خوش شانسی های محیطی است. آنها می توانند خودشان را بدون مشکل زیادی با محیط های مختلف منطبق کنند. موش می تواند مانند یک شتر بی آبی را تحمل کند. بدن بسیار مقاومی در برابر سقوط از ارتفاع دارند. آنها می توانند مقدار زیادی در برابر اشعه های مختلف دوام بیاورند. زنده ماندن و شنا کردن در طول نیم مایل از دیگر توانایی های این موجود عجیب است. در طول نسل ها، آنها نسبت به سموم مختلف مصونیت خاصی بدست آورده اند.

- در حالی که برخی گربه های خانگی ممکن است تا حد زیادی توانایی شکار موش را از دست داده باشند، هنوز هم بسیاری از موجودات دیگر وجود دارند که موش به عنوان یک جزء اصلی از رژیم غذایی آنها به حساب میاید. جغدها و بازها، مارها، اعضای خانواده راسو و بسیاری از شکارچیان بزرگ عاشق خوردن موش هستند. بعضی از نژاد های سگ نیز در شکار کردن موشها تبحر خاصی دارند. حتی انسانها هم در بعضی نقاط جهان مانند آفریقا و آسیای جنوب شرقی موش را به عنوان یک غذای لذیذ نوش جان میکنند. در حالی که ممکن است در بعضی از نقاط هند این موجود مورد پرستش قرار بگیرد در جای دیگری به عنوان غذا مصرف میشود.

- بسیاری از کشفیات دنیای پزشکی بر اساس آزمایش هایی است که بر روی این موجودات کوچک انجام میگیرد. با دستکاری ژنتیکی در بعضی از نژادهای مختلف آنها را برای استفاده در شناخت داروها و مراحل درمان بیماری هایی مانند دیابت و البته مشکلات ناشی از چاقی و … استفاده میکنند. به تازگی از موش در مهندسی ژنتیک برای ساخت بافت، پوست و غضروف استفاده شده است که این بحث بسیار جنجال برانگیز شده است.

- برای کسانی که از جوندگان میترسند، موش صحرایی های گامبیا مظهری از رعب و وحشت مطلق خواهد بود. شباهت ظاهری این موش به موش صحرایی نروژ شاید اشتباه برانگیز باشد اما نسخه گامبیایی این حیوان میتواند تا ۷ کیلو گرم رشد کند. در آفریقا بومی این سرزمین، موش را به عنوان گوشت میخورند اما ماهیت هوشمند و سربزیر این حیوان منجر شده است تا برای شناسایی مین های زمینی مورد استفاده قرار گیرد. با وجود ظاهر نامطلوب آن، موش صحرایی غول پیکر در واقع کاملا دوستانه است و مواردی میتواند به عنوان یک حیوان خانگی عجیب و غریب مورد استفاده قرار گیرد.

- یک جفت موش می تواند در ۵ زایمان ۷-۱۵ نوزاد در یک سال بدنیا بیاورد و همین نوزادان در حدود ۵ هفته ای که باشند خودشان بارور می شوند. در یک محیط خلاء ، یک جفت موش از لحاظ نظری می توانند صدها هزار و یا شاید میلیون ها فرزند در یک سال تولید کنند. باید خدارا شکر کرد که در شرایط عادی میزان مرگ و میر نوزادان موشها حدود ۹۵ درصد در ابتدای دوران زندیگیشان است.

- اما موضوع جالب دیگر درباره موشها اتفاقی است تحت عنوان موش پادشاه که شاید یک اتفاق عجیب و غریب باشد. در جایی موش های بسیاری از دم به هم میچسبند و در نهایت دمهای آنها به هم تنیده میشود. چند نمونه از این اتفاق در قرون وسطی یافت شده است گرچه اشکالات و شبهات زیادی در این مورد وجود دارد. بزرگترین پادشاه موش شناخته شده، یک خوشه متشکل از ۳۲ سر موش سیاه صحرایی مومیایی شده در یک شومینه میلر در Buchheim، آلمان به سال ۱۸۲۸ که می توان آن را بر روی صفحه نمایش در موزه Mauritianum در Altenburg، آلمان دید. از لحاظ تاریخی، موش پادشاه به عنوان یک فال وحشتناک در ارتباط با مرگ و بیماری دیده میشود.

توسط : admin | تاریخ : 1394/09/23 | نظرات